Na majowym spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki mieliśmy do omówienia niezwykłą lekturę – “Wyznaję” Jaume Cabré, okrzykniętą przez krytyków arcydziełem.
Jaume Cabre urodził się w Barcelonie w 1947 roku. Od lat uznaje się go za najwybitniejszego pisarza katalońskiego. Jest absolwentem filologii katalońskiej na Uniwersytecie Barcelońskim, obecnie wykładowcą akademickim Uniwersytetu w Lleidzie. Jest również członkiem Katalońskiej Akademii Nauk, stale współpracuje z dziennikiem “Avui”, autorem wielu powieści, zbiorów opowiadań, esejów literackich oraz scenariuszy filmowych i telewizyjnych.
“Wyznaję” jest historią życia Adriana Ardevola, pisarza, filozofa, lingwisty, po części również muzyka, człowieka który próbuje zbadać zło tego świata. Książka jest też historią przedmiotów, takich jak cenne skrzypce, w których posiadaniu jest bohater, medalik i szmatka w kratkę. Ich korzenie sięgają głęboko wstecz. Dzieło ma ogromną rozpiętość w dziejach Europy, opowiada o wielu okresach od średniowiecza (poprzez inkwizycję, II wojnę światową) do czasów obecnych, co pozwoliło autorowi na mnogość w zakresie tematyki poruszanej w książce.
Powieść, licząca prawie 800 stron, jest prawdziwą epopeją, wielowątkową, nasyconą nietłumaczonymi wtrąceniami w różnych językach, mistrzowsko skonstruowaną stylistycznie i językowo. Książką którą należy czytać z wielką uwagą i skupieniem, jeśli nie chce się zgubić wątku. Nie wszyscy klubowicze zdążyli ją przeczytać (zabrali książkę z powrotem do domu, aby ją koniecznie dokończyć). Te osoby które przeczytały stwierdziły, że jest to książka bardzo dobra, która wciąga, fascynuje, daje dużo do myślenia, niesie przesłanie, jest po prostu interesująca. Zachęcamy ambitnych czytelników do zmierzenia się z powieścią Jaume Cabré „Wyznaję”, bowiem z pewnością dostarczy im wielu intelektualnych wrażeń.
W czerwcu czytać będziemy książkę polskiej pisarki, laureatki Literackiej Nagrody Nike, Joanny Bator.
